Świat dzieci i dorosłych w „Alicji z Krainy Czarów”
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Alicja trafia do Krainy Czarów, wytworu własnej wyobraźni, podczas snu na ławce w parku. Dostaje się tam podążając za Białym Królikiem, który mówi do siebie i ma kieszonkowy zegarek. Siedmioletnie dziecko, żyje jeszcze w świecie, w którym to co realne łączy się ze światem bajkowym i wytworami wyobraźni.

Jednak utwór „Alicja w Krainie Czarów” to przede wszystkim opowieść o dorastaniu i utracie dziecięcej niewinności. Fantastyczny świat, do którego trafia Alicja pełen jest nonsensów, które burzą dotychczasowe zasady wychowania dziewczynki. Jako panna z dobrego wiktoriańskiego domu otrzymuje staranne wychowanie, ma dobre maniery. W Krainie Czarów okazuje się, że zamieszkujące go stworzenia za nic mają sobie kulturę. Często lekceważą Alicję i jej problemy.

Tak dzieje się, gdy dziecko spotyka Pana Gąsienicę. Stworzenie zajęte jest jedynie sobą i traktuje Alicję z pogardą, lekceważąc jej zagubienie (niektórzy uważają, że postać ta jest symbolem męskości i wyzwań związanych z fizycznością dorastającej dziewczynki). Podobnie z brakiem kultury spotyka się dziewczynka u Szaraka Bez Piątej Klepki. Zarówno gospodarz, jak i Zwariowany Kapelusznik uważają ją za intruza – utknęli w pętli czasowej i wciąż powtarzają te same czynności przy podwieczorku na herbatę. Alicji ich historie wydają się niedorzeczne – nie rozumie ich. Nawet Niby-Żółw, choć wysłuchuje opowieści Alicji, skupiony jest na sobie. To malkontent, który wspomina o swojej przeszłości traktując ją jako coś bohaterskiego. W rzeczywistości jego życie nie różniło się wiele od życia innych.

W swoim zachowaniu niekonsekwentni są także Król i Królowa Kier. Choć władczyni wciąż wydaje bezwzględne rozkazy, by pozbawić swych poddanych głowy, wyroki nie są wykonywane, a więźniowie zostają uwolnieni – ostatecznie, gdyby Królowa pozbyła się wszystkich zostałaby w Krainie Czarów sama. Jej pozorna bezwzględność okazuje się sztuczką słowną nastawioną na wywołanie wrażenia na innych – tak naprawdę nic się za tym nie kryje.

Alicja traci swoje złudzenia. Świat wydaje się jej niezrozumiały, obcy, pełen postaci, które Obrażają się, grają, są zajęte jedynie sobą. Prawie nikt nie poświęca jej czasu i nie tłumaczy skomplikowanego świata. Dla siedmioletniego dziecka świat dorosłych może także wydawać się absurdalny. Dorośli także bywają dwulicowi, co innego mówią, co innego robią, są pochłonięci sobą, nie zdając sobie sprawy, że dzieci inaczej patrzą na świat i mają inne problemy, bardzo dla nich ważne. Dodatkowo okres życia Alicji – to czas kształtowania się jej tożsamości, co symbolizują zmiany jej fizycznego wzrostu. Dziewczynka czuje się zagubiona, jednak w świecie iluzji nikt nie chce jej pomóc. Ostatecznie traci złudzenia i rozbija talię kart, mając świadomość, że to jedynie wytwór jej fantazji.

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  „Alicja w Krainie Czarów” – plan wydarzeń
2  Kot Dziwak – charakterystyka
3  Lewis Carroll – biografia



Komentarze
artykuł / utwór: Świat dzieci i dorosłych w „Alicji z Krainy Czarów”






    Tagi: